Gisteren verstuurde ik een reactie op een brief van het presidium over niet-beantwoording van vragen over Wonen op Water. Ik zal ze later plaatsen, nu even geen tijd. In die brief gaat het -al weer- over vertrouwen. Mij ging het om een relevante vraag waar geen antwoord op wordt gegeven. Door “vertrouwen” te noemen wordt de sfeer negatief beinvloed. Je bent zeker niet bezig met bruggenbouwen. Alleen dit al schrijven zou zomaar weer een reactie kunnen oproepen: “ja, alsof dat wel de sfeer helpt?”. Wat primair van belang is: het feit dat ik een vraag stel en dat het presidium meent dat de vraag niet relevant is, en aan onze intenties twijfelt, en toch geen antwoord op die vraag krijgen. Terwijl niemand mij kan vertellen of de wethouder nou met Rijkswaterstaat heeft gesproken of niet.

“En het sluit wel aan bij de communicatietheorie van Watzlawick c.s. (boek: De pragmatische aspecten van de menselijke communicatie, een klassieker uit de zeventiger jaren), waarin duidelijk wordt dat het vertrouwen niet middels gesprek kan worden gecreerd, maar samenhangt met congruentie (het verschijnsel dat iemands lichaamstaal , verbale uitingen en totale uitstraling allemaal dezelfde boodschap weergeven).
En zodra het thema vertrouwen opduikt in een gesprek (focus krijgt) dan is dat zeer zeker een indicatie van (beleving van) mogelijke afwezigheid ervan.”

https://enkhuizen.sp.nl/weblog/2008/05/22/verslag-commisie-en-raad-19-en-20-mei/
https://enkhuizen.sp.nl/weblog/2008/04/09/verslag-van-de-dag/